Archief - Sport & Vrijetijd

Sport & Vrijetijd
Zware bevalling op Twistveen tegen Voorwaarts V: 1-3 winst

Peter Pluimers. Fotograaf: Henk Pluimers.

ENTER/WESTERHAAR – Doelpunten van een ongekende schoonheid gaven zaterdag 21 april kleur aan het duel tussen Voorwaarts V. uit Westerhaar-Vriezenveensewijk en het bezoekende Enter Vooruit. Maar schoonheid heeft ook immer een rafelrand. Het voetballende deel dat beide ploegen op de mat legden, was van een paar niveautjes lager en verdiende zeker geen lauwerkrans. Toch wandelde Enter Vooruit na afloop zonder kleerscheuren uit de Arena: 1-3.
Het veld op het sportpark Twistveen nodigde nou ook niet bepaald uit tot poëtische voetbaldaden. Het leek op een akker waarop zojuist aspergestekers hun voorjaarswerkzaamheden beëindigd hadden. Ondanks het mogelijk broze zelfvertrouwen bij de thuisploeg (vorige week een forse zeperd bij D.O.S. Kampen), tegenover de winst van het zwart-witte Enterse gezelschap, voorgaand weekeinde bij koploper Den Ham, deden de manschappen van voormalig Enter Vooruit-coach Dick Beverdam in het eerste bedrijf helemaal niks onder voor de bezoekers uit Enter. Veel wereldschokkends was er echter niet te beleven in het woongebied van de oranjehemden. Aan Enterse zijde konden de violisten op de eerste rij van de orkestbak de juiste snaar maar niet vinden en ook bij Voorwaarts was het geen halleluja-voetbal tussen de krijtlijnen. Slechts enkele malen veerde de goegemeente op van haar zetel. Dat was bij twee doelpunten die in de eerste drie kwartier te bewonderen waren. De Enterse aanhang kon juichen toen marathonman Peter Pluimers bij een scrimmage z’n neus doeltreffend aan het venster stak en de 'volgers van oranje' mochten met recht de handen op elkaar kletsen toen Jordy Harms de knikker met een formidabele uithaal van z’n linker pantoffel, stijf in de winkelhaak schroeide: 1-1.
Op de bank verpinkte het aangezicht van de Enterse kapitein Björn Hodes geen tel, maar de keuzeheer sleutelde tijdens het kwartiertje schafttijd wel aan de veldbezetting van z’n troepen. En zowaar, het koffiemolentje begon aan Enterse zijde in deel twee van de voorstelling steeds beter te draaien. Langzaam begon het kwartje richting bezoekers te vallen. Enter Vooruit kwam steeds meer uit haar pijp en toen Marco ter Weel vanaf een metertje of dertig een geweerschot losliet, dat alles in zich had om een doelman kansloos te laten, stond er plotsklaps 1-2 op de teller. Dat leek in die fase iets té straffe kost voor 'oranje', maar de mannen van Beverdam wisten voorlopig nog niet van capituleren.
Aanvaller Wout Roelofs ging er in 'de zestien' bij liggen, heel Westerhaar-Vriezenveensewijk brulde om een 'pingel', maar referee Huis in ’t Veld uit Elburg zag dáár geen heil in. Aan de overzijde ging er even later het kruis over met een prachtig doelpunt. Henri Knol pegelde met duizelingwekkende vaart een vrije schop het strafschopgebied binnen, waar absolute uitblinker Wim Oosthoek met z’n hoofd het ronde projectiel, kiezelhard en volkomen onhoudbaar voor doelwachter Dinand Stuifzandt, naar de kruising van paal en dwarslat stuurde. Daar kon Voorwaarts geen antwoord meer op formuleren en de Enterse winst was in de knip. Dat Michel Lensen in de slotfase nog het rode karton kreeg voorgehouden, was jammer voor de pittige, maar wel faire match. Enter Vooruit schreef daarmee de volgende bladzijde in een tot nu toe fraai boek. Björn Hodes vond z’n ploeg, toen de uitslagen van de overige velden binnenrolden, zowaar terug op het hoogste schavotje in de tweede klasse H. En dát na ietwat felle 'oordeelkundige' Enterse geluiden aan het begin van deze voetbaljaargang. Maar bijna alle grote staatslieden – laat hem dat tot troost zijn – werden en worden zó beoordeeld en bekritiseerd. Het kan verkeren.