Eén van de kleine kruidenierswinkels

Historische Kring Wederden

De winkelpui van de winkel van Krommendijk aan de Marktstraat 40, met de reclameborden van onder andere Persil en Klokzeep.

Uit Wederaardigheden nr. 8 – 1998

Als Hendrik Krommendijk (1910 – 1974) acht jaar oud is, overlijdt zijn moeder. Hij wordt ondergebracht bij zijn grootouders en een ongetrouwde tante. Deze overlijdt op 16 januari 1933 en veertien dagen later overlijden zijn grootouders op 29 en 30 januari. Hendrik, 23 jaar oud, blijft alleen achter. In maart 1934 trouwde Hendrik met de uit Almelo afkomstige Jansje Wolfs.
Hendrik werkt in een fabriek in Hengelo en lijdt aan vreselijke hoofdpijnen. Tegenwoordig zouden we dat migraine noemen, maar dat woord was in Twente nog niet gebruikelijk in het dialect. Maar daarom was de pijn er niet erger om. Een dokter geeft hem advies om buitenwerk te zoeken. En zo begint Hendrik en zijn vrouw Jansje een kruidenierswinkel aan de Marktstraat 40. Jansje doet de winkel en Hendrik vent met paard en wagen de boodschappen uit op het Hexel en De Piksen.
De winkel was klein, de ruimte was vier bij vier meter met een klein etalageraam aan de voorkant en één opzij met een half gordijntje erachter. Achter het huis stond een schuur waarin rechts de ventwagen werd gestald en links de paardenstal was gelegen. In de winkel stond een toonbank met daarop een glazen kastje met chocola en pepermunt en andere kleine snoepsnuisterijen. Daarachter, tegen de wand, stond een groot rek met daar onderin grote, schuine bakken voor alles wat los werd verkocht zoals suiker, bonen, erwten en dergelijke. Koffie, thee en cacao zaten in blikken, wat hoger in de kast. Onder de toonbank stonden grote vaten met stroop, groene zeep en olie. De kassa was een geldla met een kistje erin.
In de oorlog werd een keer vochtige suiker geleverd. Tijdens het drogen bewoog de suiker. De mensen dachten toentertijd dat de suiker 'leefde' en durfden deze niet te kopen op hun suikerbonnen.
In die tijd waren de winkels nog iedere avond openen en kon men zelfs op zondagmorgen boodschappen halen. Betalen op deze dag is er niet bij, de boodschappen worden gewoon opgeschreven in het grote winkelboek.
De winkel was in die tijd geen vetpot en als Hendrik in 1942 een paar dagen per week bij 'de Post' kan komen werken, grijpt hij deze kans met beide handen aan. In 1948 krijgt hij bij de PTT een vaste aanstelling. Het winkeltje wordt opgeheven en Hendrik en Jansje verhuizen naar de Smeijerskamstraat waar opa woonde.
Hendrik Krommendijk overleed in 1974, 64 jaar oud.