Hoe overleef ik de brugklas?

Stichting De Welle

Als jongerenwerkers willen we alle jongeren zo goed mogelijk voorbereiden op wat er komen gaat. Dat kan van toepassing zijn op heel veel verschillende situaties. Of het nu gaat om uitdagingen waarbij alcohol of drugs in het spel is, werk gerelateerde problemen, vragen omtrent vriendschap, noem maar op. Eén van de situaties waar alle jongeren vroeg of laat mee in aanraking komen, is de overgang van het basisonderwijs naar het voortgezet onderwijs. Waar deze nieuwe situatie voor de een heel soepel verloopt, kan de stap voor een ander oneindig groot lijken.

Ga er maar aan staan! Acht jaar lang naar een vertrouwde school, weliswaar elk jaar een andere meester of juf, maar toch in die vertrouwde omgeving waar iedereen je naam kent. En dan mag je na de zomervakantie naar een andere school. In een totaal nieuwe omgeving met andere klasgenoten, andere leerkrachten, andere vakken. Kortom, de houvast is even weg. En daar waar je in je oude klas je eigen positie had bepaald, begint alles in de brugklas weer van voor af aan.

Ik snap donders goed dat je op je eerste dag op je nieuwe school je mooiste kleren aan wil hebben en dat je haren strak moeten zitten. Alles om je zeker van je zaak te voelen, wordt uit de kast getrokken. Wie heeft het niet meegemaakt? Het is duidelijk, er verandert nogal wat. Om deze overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen, zijn we de komende weken weer te vinden op allerlei basisscholen binnen de gemeente Wierden met de voorlichting: “Hoe overleef ik de brugklas?”

Natuurlijk hebben we het over de vakken die ze krijgen en over hoe een lesrooster nou eigenlijk werkt. Maar nog veel belangrijker is hoe ze om moeten gaan met groepsdruk. Want wat kun je nou zeggen als een klasgenoot je een trekje van een sigaret aanbiedt of zegt dat je een mietje bent als je niet dat pakje kauwgum durft te stelen uit de winkel? Wij geloven dat we jongeren een fundament moeten geven om de juiste keuze te kunnen maken. Dat doen we natuurlijk niet alleen. Dat werkt het beste als ouders, school en alle andere betrokkenen dezelfde boodschap meegeven: Je mag zijn wie je bent en niemand hoeft voor jou te bepalen wat je moet doen. Wij zijn ervan overtuigd dat we zo ons steentje bijdragen.

Robert Lentelink
Jongerenwerker