Jennieke Bolier verbetert leven van weeskinderen in Namibië

Algemeen

Jennieke, samen met haar kinderen Fumu en Mayenga en echtgenoot Patrick.

NOTTER/VRIEZENVEEN – Jennieke Kafuka-Bolier was weer even een aantal dagen in Nederland. Zo'n dertien jaar terug besloot ze om te emigreren naar Namibië en liet ze Nederland voor wat het was om zich op vrijwillige basis in te zetten voor Beautiful Kidz Namibia, een interkerkelijke organisatie. Jennieke richt zich specifiek op kansarme kinderen in de hoofdstad Windhoek, met name in de wijk Katutura. We zochten haar op, in Vriezenveen, om te vragen naar haar passies en drijfveren voor dit pittige werk.

De geboren en getogen Vriezenveense gaat eens per jaar terug naar Nederland, om weer even haar ouders in Notter op te zoeken, vrienden en vriendinnen te spreken en het 'thuisfront' te vertellen over haar bevinden aldaar. De thuisfront-commissie is vorige week omgevormd tot een stichting, om zo meer armslag te kunnen maken in de ondersteuning van Jennieke en haar werk. “Stichting Kapande ondersteunt Jennieke financieel”, duidt de Wierdense voorzitter Jeanet Berkhof. “We hebben het al die jaren als commissie weten te redden, maar nu de projecten van Jennieke serieuze vormen hebben aangenomen en zijn gegroeid, is er meer geld nodig om te professionaliseren.”

De stichting is vernoemd naar één van de vier zussen van Patrick, de man van Jennieke. “Patrick's ouders en zussen zijn inmiddels overleden. Zus Kapande zette zich tot het laatste moment in en ontfermde zich over de kinderen van haarzelf en haar eerder overleden familieleden. Die instelling van haar was zo bewonderenswaardig dat de stichting nu naar haar vernoemd is!”, vertelt Jennieke.

Gastvrij land
De drive van Jennieke om naar Namibië te gaan is ontstaan tijdens haar stage in Ter Apel. “Voor mijn studie bedrijfskunde in Groningen heb ik stage gelopen in het vluchtelingen aanmeldcentrum in Ter Apel. Dat maakte veel indruk op me, die mensen konden vaak linea recta weer terug naar het land van herkomst. Daar ben ik er achter gekomen dat je die mensen veel beter in het eigen land kan helpen. Ik ben in eerste instantie, toen als 21-jarige, voor een paar maand naar Namibië gegaan. Daar aangekomen dacht ik eerst 'Oh, waar ben ik aan begonnen!?', zo'n droog, dor land in vergelijking met Nederland! Maar al gauw bleek dat de mensen heel gastvrij zijn, dat zorgde er voor dat ik een prachtige tijd daar had. Toen ik weer terug in Nederland was, begon het na een tijdje weer te kriebelen en heb ik de knoop doorgehakt: ik moet mijn hart volgen! Het land is dunbevolkt, maar de hoeveelheid weeskinderen is enorm!”

De werkvergunning werd verlengd en Jennieke bleef in Namibië. “Daar heb ik uiteindelijk ook Patrick leren kennen. Eerst oppervlakkig vanuit de stad en de kerk, later per toeval doordat hij voor zijn studio in Zwitserland zat. Ik kon bij mijn bezoek aan Nederland een pakket voor hem op de post doen, we raakte via Facebook en Skype aan de praat en toen hij me speciaal opzocht op de luchthaven in Frankfurt was het voor mij overduidelijk: liefde!” Een paar jaar terug zijn Jennieke en Patrick getrouwd (in Nederland) en inmiddels hebben ze twee kinderen: een meisje Mayenga en een jongen Fumu.

Dagopvangcentrum
Jennieke zet zich dus inmiddels ongeveer dertien jaar op vrijwillige basis in voor het verbeteren van het welzijn van met name kinderen in de wijk Katutara. “Die naam betekent letterlijk 'de plaats waar je niet wilt zijn', het is een sloppenwijk van de hoofdstad. Er zijn daar ontzettend veel kinderen die op straat leven, kansarm en vaak zonder ouders of alleen een moeder, die bovendien geen werk heeft. Daar hebben we een dagopvangcentrum opgericht dat nu zeer succesvol draait. Elke dag bieden we ongeveer aan honderd kinderen onderwijs aan en daarnaast nog eens honderdvijftig kinderen ruimte voor dagopvang en bijles.”

Succesvol langlopend project
De staatsscholen in Namibië zijn volgens Jennieke vaak overvol en ook niet al te best. “Ook al leer je niks, je gaat nog over naar de volgende klas, maar uiteindelijk breekt je dat op. Want in de laatste klas krijg je dan toch geen diploma en daarmee is een kans op vervolgonderwijs verkeken. Door de kinderen te ondersteunen, zien we duidelijk progressie. Bovendien is het een langlopend project, een deel van de kinderen die we tien jaar geleden hebben geholpen zit inmiddels op de universiteit. Zo moet doorstroming ontstaan en het project zelfvoorzienend worden. Ook voor de kansloze moeders hebben we plannen om een naai-atelier voor schooluniformen op te zetten. Daarmee verdienen ze dan een beetje geld, met een betere toekomst in het verschiet. Zo zet je lokaal middelen in, die ook lokaal weer besteed kunnen worden.”

Het succes van Beautiful Kids zorgt er voor dat er ook plannen gemaakt kunnen worden voor een tweede vestiging; een soortgelijk centrum in Kavango in Namibië die ze dan samen met haar man Patrick op kan zetten. Jennieke ziet het zitten en vindt het mooi dat ze dit samen met de lokale bevolking weet te redden. “Er is veel alcoholverslaving en werkloosheid. Het is echt een troosteloze omgeving voor kinderen. Door de problemen bij de bron aan te pakken, dus al op jonge leeftijd, creëer je kansen. Wij zorgen er voor dat de jongeren die nu wél een opleiding genieten en ons gaan ondersteunen een rolmodel zijn voor de kinderen die nu hulp nodig hebben. Door ook wijkprogramma's aan te bieden willen we bewustwording creëren.”

Wie Jennieke financieel wil ondersteunen in haar werk voor Beautiful Kidz Namibia, kan contact opnemen door een mail te sturen naar info@stichtingkapande.nl.